Een uitzondering hierop zijn twee feesten. Het Lotenfeest, Poerim en het Inwijdingsfeest, Chanoeka. Deze feesten staan niet direct in de Thora vermeld. Ze zijn pas later ingesteld, ter herinnering aan speciale momenten waarop het joodse volk in groot gevaar was. Op Poerim herdenken we dat het leven van het joodse volk gevaar liep. Tijdens Chanoeka herinneren we ons dat hun G-dsdienst gevaar liep. Bij de herdenking van deze dagen kan men wel foto’s maken en die laten wij hier zien. Verder hebben wij ook enkele foto’s van het loofhuttenfeest die niet direct op de feestdagen zelf gemaakt zijn.

Poerim
In het midden van de vijfde eeuw voor het begin van de westerse jaartelling werd het joodse volk bedreigt door een Perzische koning Achashwerosh. Hij had op advies van zijn minister Haman besloten om het hele joodse volk dat zich in zijn rijk bevond, te laten vermoorden door toestemming te geven aan de inwoners van zijn rijk om op een bepaalde dag te doen met de joden wat men maar wilde. Haman had een hekel aan Mordechai, de toenmalige leider van het joodse volk, omdat die weigerde om voor hem te buigen. Een nicht van Mordechai, Esther, was getrouwd met koning Achashwerosh. Nadat zij en het hele joodse volk drie dagen gevast hadden en tot inkeer gekomen waren, heeft Esther haar positie met succes gebruikt om het decreet te veranderen. Uiteindelijk werd Haman ophangen aan de galg die hij zelf had laten bouwen voor Mordechai.
Om Esthers succes te vieren, worden er tijdens Poerim twee diensten gehouden waarbij het verhaal van Esther wordt voorgelezen. Verder is er een maaltijd, wordt er geld uitgedeeld aan de armen en vrienden en kennissen sturen elkaar iets lekkers om de onderlinge band te versterken. Kinderen en volwassenen verkleden zich om een vrolijke stemming te creëren en ook omdat alles anders uitpakte dan oorspronkelijk door de slechte Haman was gepland.

terug >

Chanoeka
Tijdens de Syrische heerschappij over het land Israël werden de joden langzaam maar zeker gedwongen om zich slechts beperkt met de Thora bezig te houden en in plaats daarvan afgoden te dienen. Uit protest viel een klein joods leger het gigantische Syrische leger aan. Op een wonderbaarlijke manier heeft die kleine groep deze strijd gewonnen. Na de overwinning trokken de joden naar de Tempelberg. Afgoden en varkens werden verwijderd en men wilde de tempel weer inwijden door de kandelaar aan te steken. Die kandelaar moest altijd branden. De olie die ervoor nodig was, was speciale gekosherde olie. Helaas werd nog slechts een klein vaatje van die olie gevonden, net genoeg om de kandelaar één dag te laten branden. En het zou dagen duren om nieuwe olie te verkrijgen. Maar nu gebeurde het tweede wonder. De olie uit het kleine vaatje heeft acht dagen gebrand, in plaats van één dag. Ter herinnering aan deze wonderen steken joden elk jaar opnieuw gedurende acht avonden een achtarmige kandelaar aan. Het is een gelegenheid om bij elkaar te komen, liederen te zingenen de kinderen met geld en lekkernijen in olie gebakken te verwennen.

terug >

Het Loofhuttenfeest (Soekot)
Ter herinnering aan het feit dat de Joden veertig jaar in tenten in de woestijn gewoond hebben na hun uittocht uit Egypte, vieren wij Soekot, het Loofhuttenfeest. Gedurende acht dagen wonen we buiten in een hut die met planten bedekt is. We gebruiken onze maaltijden daar, ontvangen onze gasten en sommigen slapen er zelfs. Door in de hut te gaan wonen, proberen wij te beseffen dat G-d ons beschermt, of we nou in een tent wonen of in een huis.

terug >